Αν μένει κάτι μετά,
μετά τις μέρες του θέρους,
και δεν είναι κοχύλια σε βαζάκια,
ούτε πετρούλες
ζωγραφισμένες από χέρια παιδικά,
είναι η γεύση του αφρού,
η δροσερή βουτιά στα σύννεφα,
η βαρκάδα και το βραδινό ψάρεμα
στις λίμνες των άστρων.
Ναι, αν κάτι μένει
από το καλοκαίρι,
είναι το λιωμένο φως
του αυγουστιάτικου φεγγαριού
εκεί,
μέσα στο σκούρο μιας ματιάς
και ό,τι μετά – όταν ο ήλιος έχει κρυφτεί –
τολμάς να υφάνεις.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 